Moet je ergens aan gaan beginnen als je oprecht niet weer waar je moet beginnen of dat je überhaupt wel moet beginnen..
Een onwerkelijke wens, droom of verlangen.
Je stem die zoveel rust, sterkte en mannelijkheid voortbrengt.
Iets waar ik met alle liefde de hele dag naar kan luisteren..
Je lach.. je ogen.. je baard.. Prachtig en zo mooi om naar te kijken..
Je lijf, je armen, je manier van lopen.. Ik kan uren naar je staren..
Ergens ben je mijn perfecte droomman, maar dat ga ik je natuurlijk nooit vertellen.
Ik denk dat je misschien wel mijn stoutste droom bent, zonder dat je dat ooit te weten gaat komen.
Zelf geef je ook aan het niet te zien als mensen met je flirten.. Ik ken dit gevoel volledig
Ik weet daarom ook niet of ik het moet gaan proberen...
Ik moet me zo inhouden om niet aan je te gaan zitten als je bij me in de buurt bent..
Ik verlang zo naar die lippen van je.. ik wil je zo graag elke keer als je gaat een kus geven..
Maar ik heb geen ballen .. mijn moed is op.. en ik wil het zo graag..
Al speelt de vraag in me hoofd ook een grote rol... wat als die mijn nou afwijst?
Al zou het niet de eerste afwijzing zijn.. deze zou 10x zoveel harder aankomen denk ik..
Ergens van binnen voel ik iets.. en ik weet niet of het nou larfjes zijn die een poging doen tot vlinder worden..
Of dat mijn eten gewoon net te fanatiek in mijn maag beweegt.
Ik ben te lang uit dit spelletje ,.. ik weet niet meer hoe ik dingen moet aanpakken..
Moet ik het je gaan vertellen en kans maken dat we elkaar nooit meer spreken
of moet ik blijven dromen net zolang jij misschien duidelijkheid creëert?
Reactie plaatsen
Reacties